Ervaringen van een bewoner

Op 1 augustus 2013 betrad ik als eerste bewoner het Parentshouse op IJburg. Na een aantal jaren van omzwervingen was het een zegen om enigszins in de buurt van mijn kinderen te komen wonen. Bij Woningnet was ik nog jaren verwijderd van een ook maar een kans op een woning in Oost. Het was natuurlijk een beetje een sprong in het diepe, gaan samenwonen met mensen die je niet kent. Je vraagt je af hoe de kinderen er op zullen reageren. Je zit allemaal in een fase van onrust en verandering. Maar voor mij en mijn kinderen heeft het goed uitgepakt. We hebben met veel plezier in het Parentshouse gewoond.

Het Parentshouse staat in een kinderrijke buurt. Vriendjes en vriendinnetjes waren makkelijk te vinden. Er is een speelstraatje om de hoek. De ruime huiskamer en keuken bieden goed de ruimte om met de anderen samen te leven. En de grote tuin is een geweldige luxe. Als je even geen zin hebt in de anderen kun je je natuurlijk terugtrekken op je eigen kamer. Dat samen leven is soms een wat studentikoos gebeuren. Je valt binnen in het dagritme van een ander, en dat kan nogal verschillen. Als alle kinderen er zijn is het heel druk, maar dat gebeurde zelden. In het Parentshouse deel je woonkamer, keuken en sanitair met andere gescheiden ouders. Die ook kinderen in huis hebben. Dat vereist wel de nodige openheid en discipline.

We hadden geen afspraken over eettijden of samen eten, dat gebeurde meestal vrij spontaan. We hadden een groepsapp waar niet alleen de leukste datingsites langs kwamen, maar ook een keer in de zoveel tijd een pan macaroni in het vooruitzicht werd gesteld. Verder is het natuurlijk fijn als je met mensen die met dezelfde problemen kampen in een huis woont. Flesje wijn erbij en voor je het weet is er weer even een hart gelucht.

Ik had eindelijk een beetje rust in mijn hoofd nadat ik in het Parentshouse trok zodat ik me weer kon concentreren op andere zaken. Na een half jaar vond ik weer een andere – nu definitieve – plek, toevallig ook een woongroep.

Evert

Advertenties